Vanaf de 40 weken begint het gerommel: veel harde buiken en op m’n hoede voor weeën. Ook een nieuwe kwaal komt om de hoek kijken aan het einde van de dag: kramp in m’n lies. Au! Eén keer schiet het er zo pijnlijk in, dat Yara met grote ogen naar me toe komt rennen en denkt dat de baby eruit komt. Ze pakt m’n hand vast en neemt me heel lief mee naar boven.
3:30u
Maandag 14 april word ik rond 3:30u wakker van lichte krampen. Ik twijfel of dit weeen zijn. Is dit het dan? Ik ga beneden nog wat eten en drinken en ruim wat spullen op (hallo nesteldrang). Om 4:30u ga ik weer in bed liggen en iets later val ik toch weer in slaap.
7:00u
Als ik ’s ochtends naar de wc ga, verlies ik mijn (beetje bloederige) slijmprop. Ons kindje is zich duidelijk aan het klaarmaken om op de wereld te komen! Ik update Eva (fotografe) en Alies (doula). Daarna luisteren we met papa en Yara een meditatie, een toepasselijke en mooie meditatie over in je kracht staan. Die kracht en dat vertrouwen voel ik ook echt! “Kom maar op”, denk ik. Tijdens het mediteren voel ik twee keer menstruatiekrampen; dit zijn toch wel lichte weeën. YES!
11:00
Jo blijft voor de zekerheid thuis vandaag en ik app oma Heleen of ze Jens wil ophalen, wat sowieso al het plan was. Papa heeft de hele ochtend een online meeting, ik bak een bananenbrood met Jens en doe een bakkie met oma. Tussendoor voel ik af en toe wat krampen, maar ik hoef me hiervoor niet echt te concentreren. Om 11:00u geef ik Jens een dikke knuffel, zwaai hem uit en ga ik even op bed liggen.
12:00u
Om 12:00u stuur ik ook vroedvrouw Merel een update. Rond 13:00/13:30u lunchen papa en ik nog samen. Ik heb weinig trek en moet me nu wel iets meer concentreren op de krampen. “Ssht” zeg ik als Jo praat tijdens een wee. We zeggen nog tegen elkaar hoe relaxed we dit vinden, zo lekker thuis.
14:00u
Ik ga weer even naar bed en probeer lekker in mijn bubbel te kruipen, om te kijken wat de weeën doen. Ik zet mijn diffuser met lavendelolie en mijn birth playlist aan. Bij elke wee probeer ik “jaaa” te denken.
Ook Yara is thuis uit school. We kletsen, ze komt even bij me liggen en vraagt waarom ze stil moet zijn tijdens een wee. Ik denk alleen maar: “ssht!”. Ook update ik Eva en Alies weer. Niet veel later bellen we kort en spreken we af dat ik ze op de hoogte houd.
14:30u
Meteen daarna ga ik weeën timen en komen ze al gauw om de vijf minuten. Een kwartier later app ik Eva en Alies dat ze wel langzaam mijn kant op kunnen komen nadat ze de kids uit school hebben thuisgebracht. Niet veel later hoor ik Jo met Eva bellen. Eva’s intuïtie vertelt haar dat ze direct onze kant op moeten fietsen en de jongens bij ons moeten laten ophalen. Ondertussen appt ze Jo dat hij het bad alvast vol moet laten lopen. Yara komt heel lief af en toe mij een knuffel geven. Ik ga tussendoor heel vaak plassen.
14:45u
Jo belt ook Merel, de vroedvrouw, dat de weeën nu serieuzer worden. Ze spreken af dat zij haar hond wegbrengt en dan ook langzaam onze kant op komt.
15:00u
Ik update onze kraamzorg Carolyn dat ik m’n slijmprop ben verloren en wel wat weeën heb… Om 15:00u steekt Jo alle kaarsen van de motherblessing aan. Ik maak nog een foto, maar heb geen zin meer om die te delen met alle vrouwen van de Full Bloom Journey. Jo pompt ondertussen het bad wat harder op en komt nog vragen of ik weet hoe de binnenhoes werkt, maar die vraag interesseert me niet en negeer ik. Tot 15:15u time ik mijn weeën, daarna geloof ik het wel. Ze komen sneller, worden heftiger en ik moet steeds meer moeite doen om ze weg te ademen. Langzaam raak ik van de wereld. Hallo ‘labor land’.
15:15u
Om 15:15u stappen Eva en Alies binnen. Alies geeft een aai over m’n voeten, zegt “hallo lieverd” en allebei komen ze meteen in actie om Jo te helpen met het bad. Ik ga voor de zoveelste keer plassen en krijg daarna in de badkamer een wee. Voorover gebukt op het bad vang ik deze op, maar dat is zo niet fijn. Ik weet niet hoe snel ik weer moet gaan liggen, terug in mijn bubbel.
15:25u
Na ongeveer 10 minuten kijk ik Alies aan om te vragen of er nog een matje onder me gelegd moet worden. Zodra deze is neergelegd, komt er een wee en voel (en hoor!) ik – als een ballon die hard klapt – mijn vliezen breken. “Dat waren m’n vliezen.” zeg ik droog. En vanaf dan gaat het snel…
Niet veel later begin ik steeds meer geluid te maken en harder mee te ademen (soortvan eentonig neuriën) en op ten duur steeds harder te kreunen. Eva, Alies en Jo zijn ondertussen druk in de weer met de slang en emmers om het bad vol te krijgen. Achteraf schijnt Jo zachtjes tegen Eva en Alies gezegd te hebben: “dit gaan we niet redden he?!”.
15:30u
Jo staat dan ook ineens naast me. In plaats van in het dekbed, kan ik nu hard in zijn hand knijpen. Ik weet ook wat dit kreunen betekent en voel ineens al druk beneden. Ik besef me dat de kans groot is dat ik niet in bad ga bevallen…
“M’n onderbroek moet uit!”. Terwijl Alies (die ook beneden extra emmers water aan het halen is) me dat hoort zeggen, weet ze hoe laat het is en komt ze snel naar boven. “Als je naar het bad wil, moeten we nu gaan.” Ik denk “hoe dan?!” maar kom meteen omhoog en laat me door Jo en Alies naar het bad begeleiden. Zelf voel ik het hoofdje al, dus met één hand onder me loop ik mee en stap ik (nog met m’n hemdje aan) in bad. Daar laat ik me op m’n knieën zakken en meteen wordt het hoofdje (en een deel van de navelstreng en handje) geboren. Met de volgende wee voel ik ons kindje uit me glijden en pak ik het glibberige lijfje vast.
15:35u
Daar ben je! Onze zoon Mats Louen Punt. 🥹 Ik houd hem nog even onder water (wauw ✨), bekijk hem rustig en haal hem zachtjes naar boven op m’n borst. Mats is heel kalm en het voelt meteen goed. 🤎 Wat een magisch moment! Ook een beetje flabbergasted zijn we wel; jemig, dat ging ineens bizar snel.
Een paar seconden nadat Mats geboren is, begint het nummer ‘Voor Nu’ van Tabitha. Het nummer wat ik voor het eerst hoorde tijdens een zwangerschapscirkel en echt mijn liedje werd van mijn zwangerschap. Wauw, kippenvel. Iedereen in tranen. Zo bijzonder. ✨
Met Mats op mijn borst ga ik tegen de badrand zitten, zodat papa en Yara hem ook goed kunnen bewonderen. Dat koppie van Yara is onbetaalbaar. Ze pakt z’n handje vast en is op slag verliefd.
I did it!! 😍 Precies zoals ik het wilde. Thuis. Helemaal zelf. In bad. De natuur haar gang laten gaan. Vertrouwen op mijn gevoel. Met de allerfijnste mensen om me heen. Alleen mijn vroedvrouw Merel is er nog niet (wat ikzelf trouwens helemaal niet door heb), maar ze komt een kwartiertje na de geboorte binnen. Yara hoorde gelukkig de bel!
Voor de nageboorte wil ik ook alle tijd nemen en mijn lichaam het werk laten doen. Het bad koelt af, dus na een tijdje ga ik op bed liggen met Mats op m’n borst. Merel houdt me van een afstandje goed in de gaten en voelt af en toe zachtjes aan m’n baarmoeder. Mats drinkt uit m’n borst en ik geniet zo van dit moment. De sfeer is zo ontspannen en zacht. Zo fijn!
Tussendoor zoekt Yara nog even haar ‘Grote Broers en Zussen boek’ op en wordt de bladzijde over de placenta erbij gepakt.
16:50
Na een uur en een kwartier begin ik wat te vloeien en vraagt Merel of ze me een beetje mag helpen met de placenta. Ze duwt een beetje, trekt zachtjes aan m’n navelstreng, ik pers zachtjes mee en daar komt ook de placenta. Zo fijn dat ik de kennis (én een fantastische vroedvrouw) in huis heb om deze tijd te nemen – zolang ik niet veel bloed verlies.
18:00
De controles van Mats worden gedaan terwijl hij gewoon op mijn borst ligt. Ook zo fijn! Kan hij lekker bij mij blijven. Yara en papa knippen samen de navelstreng door, die helemaal is uitgeklopt. Merel probeert ook nog een apgarscore te vormen aan de hand van foto’s en ons verhaal, aangezien ze er zelf niet bij was. Maar 9/10 is toch een mooie score, Mats!
18:30
Merel laat uitgebreid de placenta zien en de vliezen die daaraan vastzitten. Het blijft zo’n fantastisch en wonderlijk orgaan. Yara vindt het reuze interessant! Ook bij het checken van m’n onderkant zit Yara er met haar neus bovenop. Ik heb alleen wat kleine inwendige scheurtjes; hechten is niet nodig. Yesss!
18:45
Na 2 uur op mijn borst en uit beide borsten gedronken te hebben, gaat Mats lekker bij papa kroelen. Yara trekt ook meteen haar shirt uit en wil ook lekker huid-op-huid. Zo zoet. Uiteraard mag ze daarna ook kennismaken met haar broertje.
19:15
Jens is inmiddels bij opa Bert & oma Arianne, dus die proberen we te facetimen. Hij zat in bad, maar ze nemen iets later gelukkig toch op! Opa en oma zijn verrast en hadden ook niet gedacht dat het zo snel zou gaan. Jens reageert heel schattig. “Waar is broertje nou?”
20:45
Eva en Alies nemen alle tijd voor ons en blijven heel lief nog de hele avond bij ons. Ze helpen met opruimen, zijn er voor ons, smeren beschuit met muisjes met Yara en halen pasta en pizza als avondeten. Ze zijn ook helemaal verliefd op Mats. Wat een toppers!
21:15
Na het eten trekken we Mats zijn kleertjes aan, een heel fijn en zacht wollen pakje.
00:00
Rond middernacht proberen we te slapen, maar we liggen nog wakker van de adrenaline. We kletsen na over de bevalling en Jo valt daarna lekker in slaap. Tes ligt nog lang wakker; na te genieten van de mooie geboorte, maar ook de flinke naweeën weg te puffen. Toch voelt deze nacht echt heerlijk. Na 9 maanden liggen we hier met
ons derde kindje in onze armen. Wat een rijkdom. Zo mooi en bijzonder. We zijn zo verliefd en enorm dankbaar!